Acer platanoides (klon zwyczajny) występuje naturalnie w środkowej i wschodniej Europie oraz w zachodniej Azji, razem z gatunkami Quercus robur i Tilia cordata. Jest to duże, szybko rosnące drzewo osiągające wysokość od 20 do 30 metrów i szerokość od 15 do 20 metrów. W młodym wieku korona jest jajowata, później staje się szeroka, gęsto rozgałęziona i okrągła.
Wczesną wiosną – zanim wykiełkują liście – pojawiają się żółte, pionowe kwiatostany, które przyciągają wiele owadów. Liść klonu pospolitego ma kształt dłoni z 5–7 wyraźnie rozpoznawalnymi klapami oraz jasnozielony wierzch i jaśniejszy spód. Jesienią liście przybierają barwę od żółtej do pomarańczowej, nadając drzewu dodatkową wartość ozdobną. Przy łamaniu ogonka wycieka sok mleczny, co pozwala łatwo odróżnić tę odmianę od Acer pseudoplatanus. Ponadto pąki liściowe mają kolor czerwonofioletowy zamiast zielonego. Owoce składają się z typowych dla klonu skrzydełek, samar, które są ustawione względem siebie niemal pod kątem prostym. Klon zwyczajny ma ciemnoszarą korę, początkowo gładką, później nieregularnie żłobioną. Gałązki są jasnobrązowe i gładkie, z wyraźnymi, przeciwległymi pąkami.
Acer platanoides to jedno z najczęściej sadzonych drzew w Europie i Ameryce ze względu na swoją dużą uniwersalność, pozwalającą mu rosnąć na różnych stanowiskach oraz w środowiskach miejskich. Jest odporny na zanieczyszczenie powietrza, suszę, wiatr i stres miejski. Drzewo to ma niewielkie wymagania glebowe i rośnie na prawie wszystkich dobrze przepuszczalnych glebach, w tym na lekkiej glinie, ile i piasku, o ile zapewniona jest wystarczająca ilość wilgoci. Młode okazy tego drzewa klimaksowego rosną bujnie w zacienionych warunkach, natomiast dla starszych drzew idealne jest stanowisko w pełnym słońcu lub półcieniu. Acer platanoides jest wrażliwy na nacisk na korzenie, co czasami może być wyzwaniem w przestrzeni miejskiej.
