Tilia platyphyllos 'Delft' (lipa szerokolistna ‘Delft’) została wyselekcjonowana z nasadzeń alejowych w Delft około 1950 roku przez przedsiębiorstwo Alphons van der Bom Koninklijke Boomkwekerijen z Oudenbosch w Holandii i wprowadzona na rynek w 1957 roku. Jest to drzewo o jednolitej, szerokiej, stożkowatej koronie, która w późniejszym okresie życia przybiera jajowaty lub owalny kształt. Odmiana ‘Delft’ osiąga od około 20 do 25 metrów wysokości i od mniej więcej 12 do 15 metrów szerokości.
Liście lipy szerokolistnej 'Delft' są duże, sercowate i pokryte włoskami, z typowym dla tych odmian ząbkowanym brzegiem. Górna powierzchnia ma intensywniej zielony kolor niż w przypadku liści głównego gatunku, podczas gdy spód jest taki sam: jasnozielony i włoskowaty. W czerwcu lipa ‘Delft’ zakwita, wypuszczając pachnące, żółte kwiaty w zwisających gronach, po trzy do pięciu kwiatów. Są one bogate w nektar i pyłek oraz przyciągają wiele pszczół i motyli. Po kwitnieniu tworzą się szare orzeszki o odwróconym, jajowatym kształcie. Kora jest szara, początkowo gładka, ale na starszych drzewach pojawiają się żłobienia. Młode gałązki są koloru zielonego. Drzewo ma tendencję do tworzenia podwójnych gałęzi, co sprawia, że korzystne jest przycinanie go w celu odmładzania.
Tilia platyphyllos ‘Delft’, podobnie jak wszystkie lipy, jest bardziej wybredna w kwestii rodzaju gleby niż Tilia cordata, ale ta odmiana może rosnąć na prawie każdym rodzaju podłoża – pod warunkiem, że nie jest ono zbyt mokre. Nawet wiatr nie stanowi problemu dla tego drzewa. Dużą dodatkową zaletą jest to, że lipa ‘Delft’ jest praktycznie odporna na mszyce. Zaleca się, aby nie sadzić drzewa w miejscach utwardzonych, ale raczej stosować je na przykład na szerokich pasach zieleni oraz w alejach, parkach i dużych ogrodach. W takich miejscach jego jednolita, szeroka korona w kształcie piramidy zapewnia cień oraz nektar i pyłek dla owadów. Ze względu na intensywne przycinanie korekcyjne w młodym wieku zaleca się, by to drzewo sadzić dopiero, gdy jest starsze.
