Ziziphus jujuba (głożyna pospolita) pochodzi z rodziny Rhamnaceae i była uprawiana już na 9000 lat przed narodzinami Chrystusa. Z tego względu bardzo trudno jest określić jej pierwotny obszar pochodzenia. Przypuszcza się, że naturalnym miejscem występowania tego gatunku jest obszar rozciągający się między Libanem, północnymi Indiami i środkowymi Chinami. Drzewo to rośnie również w Europie Południowo-Wschodniej. Ze względu na swoje ogromne możliwości adaptacyjne Ziziphus jujuba jest hodowana w wielu krajach azjatyckich. Znamy około 400 odmian głożyny pospolitej, a jej jadalne owoce są uprawiane także komercyjnie. Głożyna pospolita to drzewo małe lub średniej wielkości, o nieregularnej, półotwartej koronie, osiągające wysokość od 8 do 10 metrów i szerokość 6 metrów.
Charakterystyczny kształt Ziziphus jujuba nadają jej nieregularne, zygzakowate gałęzie, a u podstawy każdego liścia znajduje się jeden kolec lub dwa. Ciemna, szarobrązowa kora ma nieregularne żłobienia. Wydłużone, owalne liście na początku są jasnozielone, a w lecie stają się błyszczące i ciemnozielone. Podobnie jak w przypadku gatunku Heptacodium miconioides, liście mają wyraźnie widoczne trzy żyły główne. Krawędź liścia jest ząbkowana, a jego powierzchnia szorstka. Gatunek ten wytwarza niepozorne, żółte kwiaty, które pojawiają się po dwa lub trzy na drzewie pod koniec kwietnia lub na początku maja. Mięsiste, jadalne pestkowce, które głożyna wypuszcza jesienią, zmieniają kolor z zielonego na czerwony do czarnobrązowego, gdy dojrzeją. Dojrzałe owoce są pomarszczone niczym daktyle.
Ta piękna, charakterystyczna roślina ma ograniczoną mrozoodporność, dlatego może być uprawiana przede wszystkim w osłoniętych miejscach i ciepłym mikroklimacie. Temperatury do 12 stopni poniżej zera nie stanowią dla niej problemu. Patia i osłonięte ogrody są zatem bardzo odpowiednim miejscem dla tego drzewa. Głożyna pospolita jest jednak wykorzystywana również w leśnych ogrodach. Aby dobrze owocowała, potrzebuje odpowiedniej ilości wody i ciepła, jednak zarówno chłodniejszy klimat górski, jak i pustynny nie stanowią dla niej wyzwania, o ile ilość wód gruntowych jest wystarczająco duża. Ziziphus jujuba rośnie na wszystkich kwaśnych do lekko wapiennych glebach o dobrej przepuszczalności.