Betula utilis var. jacquemontii

Betula utilis var. jacquemontii (witte Himalayaberk) is een variëteit van de Himalayaberk afkomstig uit de westelijke Himalaya, met name uit Kashmir, Noord-India en Nepal. Deze vorm werd rond 1830 gevonden door de Franse botanicus Victor Jacquemont en in Europa geïntroduceerd en onderscheidt zich door zijn uitzonderlijk witte bast van Betula utilis. De boom bereikt doorgaans een hoogte van tien tot vijftien meter, met een kroonbreedte van zes tot acht meter. De kroon is halfopen en ovaal tot rond, vaak met een elegante, opgaande en regelmatige groeiwijze en fijne, licht hangende twijgen.

De bladeren zijn meer ovaal met zeven tot negen paar nerven die verder uit elkaar liggen. Het loof heeft een spitse top en een scherp gezaagde rand is frisgroen van kleur bij het ontluiken en later in het groeiseizoen glanzend donkergroen met een lichtere onderzijde. In de herfst verkleuren het blad mooi goudgeel. In het voorjaar verschijnen de karakteristieke hangende mannelijke katjes die langer en slanker zijn dan Betula utilis en kleinere, rechtopstaande vrouwelijke katjes die na bestuiving uitgroeien tot cilindrische vruchtkatjes met talrijke gevleugelde zaden. Het meest opvallende kenmerk is de intens helder witte, gladde bast, die al op jonge leeftijd opvallend wit is en in dunne, papierachtige lagen afschilfert. Twijgen zijn behaard en roodbruin, voorzien van kleine lenticellen.

Betula utilis var. jacquemontii is een zeer gewaardeerde boom in tuinen, parken en stedelijke beplantingen, vooral als solitair of in groepen vanwege zijn sterke visuele impact, met name in de winter. Hij groeit het best op goed doorlatende, licht zure tot neutrale bodems en verdraagt relatief arme gronden, mits deze niet te nat zijn. De boom prefereert een standplaats in volle zon tot lichte halfschaduw en is goed bestand tegen koude en wind, maar minder geschikt voor hete, droge omstandigheden.